I’ll be happy to show you more!

ELLEN DAVIDZON

‘At the heart of creation, is celebration’– dit adagio lijkt Ellen Davidzon op het lijf geschreven. Als schilder viert zij het leven, met schilderijen die zo barsten van levensvreugde of van teder, diepmenselijk inzicht, dat je er het liefst in zou willen stappen. Davidzon (1971) werd geboren in Amsterdam en groeide op in het landelijke Blaricum, en volgde, na een jaar Rietveld Academie, de studie Sociale Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Haar inspiratie deed ze op tijdens de vakanties in het vakantiehuis van haar familie op Vlieland en in haar latere leven, met man en drie zoontjes, aan de gracht in Amsterdam. Ondanks de vele schilder- en tekenlessen is Ellen voor het grootste deel autodidact. ‘Ik schilder al mijn hele leven’ legt Ellen uit. ‘Zo creëer ik mijn eigen werkelijkheid. Ik streef naar tijdloosheid, harmonie, onthechting. Het idee achter de dingen is belangrijker dan de dingen zelf. Je ziet het ook in de Oosterse kunst maar het is een universeel idee.’ Ze gaat met succes haar eigen weg; ze verkoopt haar werk zelf, aan een snelgroeiende groep verzamelaars in binnen en buitenland.

STRANDGEZICHTEN EN STADSIMPRESSIES

Iedereen die weleens een dag aan het strand heeft gezeten, in de Hamptons of Zuid-Frankrijk of aan de Noordzee, herkent zich in het werk van Ellen Davidzon. Met impressionistische, losse toetsen en subtiele kleuren schildert zij spelende kinderen in de branding, de eenzame visser op het heiige strand, kleurrijke vliegers dansend tegen een helblauwe lucht. Haar werk is ferm is geworteld in de Europese cultuur, zowel qua stijl als onderwerp. ‘Ik ben dol op Scandinavische stranden, of die van de Waddenzee: het ijle, heiige licht. Maar ook op de Amsterdamse grachten, waar het zonlicht gefilterd wordt door de groene boombladeren en zilverachtig weerkaatst op het water; het geluksgevoel als je voor het eerst weer met blote benen de fiets op kan in de lente. Het gaat om het spirituele element, om datgene wat mensen verbindt. Dat is waar ik naar op zoek ben, en probeer te verbeelden.’ De sfeer in dit werk is elegant en licht, kleuren joyeus, toetsen los opgezet. Hier creëert Davidzon een wereld zoals zij hem wil zien: een moeder die haar kindje optilt, tieners die op hun iPhone spelen. Beiden zowel een feest van herkenning als een verhoogde realiteit. ‘In deze werken schilder ik waar ik me prettig bij voel, en laat weg wat me niet zint’ beaamt Ellen. ‘Ik wil de schoonheid in het nu zien.’

BOUNDARIES

Met haar nieuwste serie ‘Boundaries’ verlegt Davidzon haar grenzen – naar binnen. Waar op de stranden en in de stad de aardse realiteit overheerst, vinden we hier haar inzicht in de menselijke psyche. ‘Boundaries gaat over de kant van het leven waarvan ik weet dat die er ook is – het leven zit vol tegenstellingen. Hoe verleg je je grens om deze dingen ook te omarmen, zonder jezelf erin te verliezen? De horizontale balken in de schilderijen zijn symbool voor deze grenzen, maar fungeren ook als verbindingslijnen voor alle werken, zoals verhaallijnen door dromen heen lopen.’ Ieder werk verbeeldt het thema ‘Tegenstelling’ en hoe daarmee om te gaan. De gelaagdheid ontstaat daarmee vanzelf. Op ‘Infinity’ zie je een tekening van een liefdespaar aan een muur hangen, naast het cijfer 8, symbool voor oneindigheid, en een bloesemtak, die natuurlijk een keer gaat verwelken. ‘Promised Land’ laat twee mensen zien die aanspoelen op een geelgouden strand, gouden bergen op de achtergrond – maar is het daar wel zo paradijselijk? ‘Mijn inspiratiebronnen voor Boundaries zijn heel divers’, beaamt ze. ‘Foto’s, kleur, kunst, godsdienst, muziek. Ik filter alles en vertaal het naar het doek.’ Je ziet het werk van fotograaf Hendrik Kerstens terugkomen, maar ook Henri Matisse, Hélène Schjaerfback en Geer van Velde inspireren haar. De cirkel is rond met ‘Beach’, een leeg strandgezicht waarbij zowel de witte schuimkoppen van de branding als de donkerblauwe zee een horizontale balk vormen. Hier geen spelende kinderen maar kleine figuren in de verte, in gedachten verzonken. Het leven
zoals het is, gefilterd door de ogen – en penselen – van de schilder Davidzon.

Interested? Let me know